مدیریت دانش 4 عنصر اساسی دارد: دانش، مدیریت، تکنولوژی اطلاعات و فرهنگ سازمانی. هر کدام از این اجزا نقشی عمده در مدیریت دانش داشته و می تواند تاثیری بسزا در موفقیت یا شکست آن داشته باشد.
2-3-2-1-تأثیر دانش در مدیریت دانش

ادلسن میگوید: “مردم همواره دانش داشته اند و از آن بهره گیری کرده اند.” اما دقیقاً دانش چیست؟ دانش، دانستنی می باشد که در تجربیات، مهارتها، قابلیتها، توانایی ها، استعدادها، افکار، عقاید، طرز کارها، الهامات و تصورات افراد موجود می باشد و به شکل مصنوعات ملموس، فرایندهای کاری و امور روزمره  یک شرکت خود را عیان می سازد.

دانش دو نوع می باشد: عیان و نهان (صریح یا ضمنی). دانش صریح، دانشی می باشد که مدون شده می باشد و یا به فرمتهای خاصی ارائه شده می باشد. مثلاً تبیین داده شده یا ثبت شده یا مستند شده و پس به آسانی میتوان دیگران را در آن سهیم نمود. دانش صریح میتواند در اشکال دستنامه ها، روش کارهای نوشته شده، بایگانی های تجاری، مجله  یا مقالات مجلات، کتابها، صفحات وب، بانکهای اطلاعاتی، اینترانتها، ایمیل ها، یادداشتها، ارائه های گرافیکی یا منابع دیداری- شنیداری تدوین شده باشد. هنگامی که دانش، مدون و کدگذاری  گردد مصنوع دانش تولید میشود و این مصنوع دانش می باشد که میتواند مدیریت گردد.

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

تقریباً همه فعالیتهایی که افراد درگیر آنند نیاز به ترکیبی از چند  دانش نهان و عیان دارد. برای  یک  مدیریت دانش کارآمد، تسخیر هر دو دانش نهان و عیان الزامی می باشد.  چالش واقعی مدیریت دانش در توانایی تشخیص و تسخیر دانش نهان می باشد بطوریکه در هنگام نیاز قابل بازیابی باشد. دانش عیان به آسانی قابل ثبت و انتقال می باشد اما  تشخیص، تصرف و انتقال دانش نهان مشکل می باشد.   پس، بیشتر سازمانها تنها بر مدیریت دانش عیان، دانش سهل الوصول که تنها 20 درصد از کل دانش سازمان را می سازد،  تمرکز میکنند و بهره گیری از دانش نهان را

 متن فوق بخش هایی از این پایان نامه بود

لینک متن کامل پایان نامه فوق با فرمت ورد

دسته بندی : پایان نامه