خلق دانش، فرایندی اجتماعی بین افراد می باشد که در آن تبدیل دانش نه یک فرایند یک طرفه، بلکه فرایندی تعاملی و مارپیچی می باشد.

همان گونه که در شکل2-2 نظاره می گردد دانش به دو شکل پنهان و عیان[1] هست. از دیدگاه پولانی(1962) دانش پنهان عبارت می باشد از دانش غیرکلامی، شهودی و ناآشکار. در حالی که دانش عیان به صورت کتبی،نموداری، برنامه رایانه ای و غیره می باشد. در این مدل، دانش پنهان می تواند از طریق فرایند اجتماعی شدن به دانش پنهان دیگران و از طریق بیرونی کردن به دانش عیان تبدیل گردد. همچنین دانش عیان می تواند از طریق فرایند ترکیب کردن به دانش عیان دیگران و از طریق فرایند درونی کردن به دانش پنهان دیگران تبدیل گردد. پس، فرایندهای تبدیلی فوق به ترتیب عبارتند از:اجتماعی کردن، بیرونی کردن،ترکیب کردن و درونی کردن.

فرایند اجتماعی کردن دانش (پنهان به پنهان):عبارت می باشد از تسهیم دانش در تعاملات اجتماعی چهره به چهره. این فرایند شامل دستیابی به درک متقابل از طریق تسهیم دیدگاهها، طوفان فکری، تعاملات استاد-شاگردی یا طرفداری گری و غیره می باشد. بزرگ ترین مزیت فرایند اجتماعی کردن، بزرگ ترین نقطه ضعف آن نیز به شمار می رود: از آنجا که دانش، پنهان می ماند به ندرت در هر جایی کسب، اظهار یا نوشته می گردد.

فرایند بیرونی کردن دانش (پنهان به عیان):دانش پنهان را به دانش عیان تبدیل می کند و عبارت می باشد از “فرایند اصلی خلق دانش که از طریق آن دانش پنهان به دانش عیان، یعنی به اشکال استعاره ها، قیاسها، مفاهیم، فرضیات یا مدلها تبدیل می گردد”. در این فرایند از افراد خواسته می گردد دانش پنهان را به صورت تفصیلی اظهار کنند، مکتوب نمایند یا به صورت نوار صوتی درآورند. البته تبدیل دانش پنهان به عیان دشوار می باشد و در این مرحله، به یک فرد واسطه نیاز می باشد. یک دانش نگار[2] کسی می باشد که می تواند با صاحبان دانش به مقصود استخراج دانش شان مصاحبه کند. به محص اینکه دانش به صورت ملموس یا عیان درآمد می تواند به سادگی با دیگران به اشتراک گذاشته و در سرتاسر سازمان به کار برده گردد.

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

فرایند ترکیب کردن دانش (عیان به عیان):عبارت می باشد از ترکیب مجدد اجزای دانش عیان به شکلی جدید. در این مرحله، هیچ دانش جدیدی خلق نمی گردد، بلکه دانش جدید حاصل ترکیب جدید دانش عیان موجود یا قبلی می باشد.

فراینددرونی کردن دانش (عیان به پنهان): از طریق توزیع و ترویج رفتار جدید کسب شده و مدلهای ذهنی تجدید یا به تازگی درک شده اتفاق می افتد. درونی کردن پیوند قوی با “یادگیری عملی”[3] دارد. درونی کردن، دانش و تجارب گروهی و یا فردی را به مدلهای ذهنی فردی تبدیل می کند. به محض درونی شدن، دانش جدید مورد بهره گیری کارکنانی قرار می گیرد که آن را در پایگاه دانش پنهان موجود خود توسعه داده و سازماندهی مجدد کرده اند.

36Tacit and explicit knowledge

37Knowledge journalist

38Learning by doing

 متن فوق بخش هایی از این پایان نامه بود

لینک متن کامل پایان نامه فوق با فرمت ورد