از شناخت و به کارگیری «بهبود سازمانی» دیری نمی­گذرد. پیش ازاین فعالیت­هایی زیرا بهبود روش­ها، تجزیه و تحلیل سیتسم­ها، اصلاح تشکیلات، بازسازی و بهبود نیروی انسانی در سازمان­ها جریان داشتند که فارغ از دیدگاه سیستمی تنها به اصلاح و بهبود بخشی از سازمان می­پرداختند. به این ترتیب که هرگاه در سازمان مشکلی پدید می­آمد، کارشناسان مسؤول به اصلاح موردی می­پرداختند. در حالی که رفع این مشکل موردی چه بسا موجب بروز مشکل از مواضع دیگر سازمان می­گردید.

اما بهبود سازمان تمامی این کوشش­های متفرق را وحدت بخشید و از مجموع آنها دانشی پدید آورد که مجهز به دیدگاه سیستمی[1] و با بهره گیری از ابزار تجزیه  تحلیل سیستم­ها و روش­ها به سوی بهبود واصلاح روش­ها گام برمی­دارد.

1- تجهیز به دیدگاه سیستمی و توجه سازمان از بالا، تصویری از سازمان ارائه می­کند که با تصویرهای پیشین بسیار متفاوت می باشد.

سازمان به عنوان یک سیستم اصلی مجموعه­ای می باشد از افراد، سرمایه، تکنولوژی و ارتباطات که این اجزاء در عمل و عکس و العمل با یکدیگر بوده و برای رسیدن به هدف و هدف­های مشخصی در حرکت­اند.(دانشگرزاده،1382،26)

در این چارچوب، سازمان متشکل می باشد از افراد که با یک سلسله ارزش­ها، و الگوها و مهارت­های متفاوت و تکنولوژی با ویژ­گی­های گوناگون و فرآیندها و ساخت­ها که منعکس کننده­ی انواع مختلف روابط میان افراد و یا روابط بین افراد و کار آنها می باشد. در این توجه ساخت­ها و فرآیندها و جریان­های یکپارچه­سازی برای به انجام رسانیدن وظایف و هم­چنین عامل تسهیل کننده برای بهره گیری از تکنولوژی برای رسیدن به هدف­های افراد می باشد. بر این اساس بهبود سازمان خواستار تغییر در ساخت تکنولوژی (جنبه­های ساختی/ فنی) و یا تغییر در افراد و فرآیندهای تعاملی آنها (جنبه­های انسانی/ فرآیندی) می باشد و بدین­ترتیب موضوع تغییر در افراد یا ساخت/ فرآیند و یا تکنولوژی/ سازمان را به تنهایی مردود می­شمارد. (زمردیان، 1386،9).

 

شکل(2-1-1) اجزاء متشکله­ی سازمان از دید سیستم در بهبود سازمان

نتایج مداخله­ها
هدف مداخله­ها
 
نیل به هدف­های افراد
شیوه انسانی/ فرآیندی
فرآیندهای سازمانی

 

 

ساخت­های سازمانی

 

 

 

 

شیوه­های فنی/ ساختی

 

 

 

 

 

تکنولوژی
نیل به بجای آوردن وظایف

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

(منبع: زمردیان، آغاز تکوین جنبش بهبودسازمان، 1386،5)

در مطالعه جنبه­های ساختی/ فنی اکثراً مسایل مربوط به تغییر و بهبود سیستم­ها و روش­ها، ابزار و ساخت سازمانی مطرح می­گردد و در جنبه­های انسانی/ فرآیندی موضوع مشارکت افراد در تغییر، ارتباطات، حل و فصل جمعی مسایل و تصمیم­گیری­های همگانی بحث می­گردد. در این مبحث از علومی زیرا روان­شناسی اجتماعی،مردم­شناسیورشته­های کاربردی آنها مانند پویایی گروهی و روابط انسانی بهره گیری میشود. از همین نظر می باشد که مسئله­ی بهبود سازمان در دو بعد «ساختی» و «انسانی» مورد تحلیل قرار گرفته و ارائه می­گردد.

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

 

 

2-1-4 تعاریف بهبود روش ها در سازمان

در مورد بهبود سازمان، تعاریف بسیاری ارائه شده می باشد اما مشهورترین آنها که تاکنون مقبول صاحب­نظران شده، به تبیین زیر می باشد:

«بهبود سازمان» دانشی می باشد که براساس علوم رفتاری و کاربردی پی­ریزی شده و به مجموع و کل سازمان نظر دارد که با همکاری و مشارکت مدیریت عالی سازمان اجراء می­گردد و بر توسعه و تغییر و بهسازی سیستم­های اصلی و فرعی تأکید می­ورزد. فعالیت­هایش در اطراف هدف­ها و مأموریت­های کوتاه­مدت و میان مدت تمرکز دارد و هدف نهایی آن افزایش سلامت درجه­ی کفایت و اثربخشی سازمان می باشد(بارکر آلن،1387،5).

مقصود از بهبود سازمان عبارت می باشد از تغییر وضعیت یا حالتی در سازمان تا به صورت تکامل یافته­تر و مؤثرتر درآید. از آن­جا که تغییر و بهبود در یک قسمت از سازمان در قسمت­های دیگر آن بی­تأثیر نخواهد بود، لازم می باشد برای جلوگیری از استهلاک تأثیرات آن، نسبت به تجدیدنظر و بازسازی در قسمت­های دیگر نیز اقدام گردد که کلمه بازسازی مبین این امر می باشد(رمزگویان،1387، 7).

بهبود سازمان عبارت می باشد از کوشش برنامه ریزی شده در کل سازمان، هدایت شده از رده­ی بالا برای افزایش اثربخشی و سلامت سازمان از طریق مداخلات برنامه ریزی شده در فرآیندهای آن و با بهره­گیری از دانش و آگاهی­های علوم رفتاری(همان).

بهبود سازمان عبارت می باشد از تلاشی مستمر برای اصلاح فرآیند حل مشکل و تجدید حیات سازمان به ویژه از طریق مدیریت فرهنگ سازمان به گونه مؤثر و برپایه­ی همکاری بیشتر با تأکید خاصی روی فرهنگ گروه­های کار و با کمک عامل تغییر یا عامل تسریع و بهره­گیری از نظریه و تکنولوژی علوم رفتاری، من جمله پژوهش عملی(همان).

«تجزیه و تحلیل بهبود سیستم­ها و روش­ها عبارت می باشد از تکنیکی که مدیران را از وجود مسایل و معضلات موجود در سازمان آگاه می­سازد و با مطالعه­های منظمی، راه­حل­های مناسبی برای رفع هر یک از آنها ارائه می­دهد. این مطالعه­ها بایستی مبتنی بر اصول (روش پژوهش علمی) باشند تا بتوان با یافتن معضلات و رفع آنها کارآیی و سود سازمان را افزایش داد و بقای آن را تضمین نمود.» (منصورکیا،1385،49).

 

[1]-System Approach

 متن فوق بخش هایی از این پایان نامه بود

لینک متن کامل پایان نامه فوق با فرمت ورد